ฝนพร่างพรมโปรยปรายกายเปียกชุ่ม
ความอ้างว้าง…เกาะกุม…ในใจฉัน
ให้หวนคิดถึงเธอที่เคยผูกพันเราเคยมีกันและกันร่วมทางเดิน…
เขียนคำว่ารักเป็นร้อยคำ
เขียนให้วันที่เคยผูกพันจำได้ไหม
วันนี้ฉันอยู่คนเดียว…ไม่มีใคร
เขียนคำว่าเหงาเก็บไว้….ได้เป็นพัน
แล้วคนเดียวในชีวิตก็จากไป
จะให้หันไปทางไหนต่อไปนี้
ทางข้างหน้าอีกยาวไกลที่มี
ฉันจะหากำลังใจดีๆ ได้จากใคร
ตั๋วรถเมล์ขาดๆ
เศษกระดาษอีกกองใหญ่
เรื่องของเราอยู่ในของที่ไม่สำคัญอะไร
แต่เห็นแล้วเหงาจนร้องไห้ทุกที
พี่ชาย
สู้ต่อไป วันหน้าก้จะสบาย
เหอๆ